امروز تصمیم دارم کمی حالتون را بگیرم وقتی بعد از زلزله بنا به ضرورتی راهی بیمارستان شدم در آنجا خانمی را مشاهده کردم که عطر خوشبو و مسحور کننده ای زده بود و از ناحیه صورت مجروح بود و دائم ناله میکرد وقتی پزشک بالای سر او آمد و گفت باید قسمت های آسیب دیده صورتش را بخیه کنند مجروح اصرار داشت که اینطوری زیبائیش از بین میره هرچه به او میگفتند سلامتی ات مهمتره میگفت سلامتیم به جهنم مهم زیبائیمه این مسئله باعث شد که تلنگری بزنم به موضوع زیبائی از دیدگاه خودم
همانطور که میدانیم و همه ایدئولوژی ها هم قبول دارند انسان از دو بخش جسم و روح تشکیل شده حال برمیگردیم به مقوله زیبائی اگر فعلا به روح نپردازیم ناچاریم از زیبائی جسم بگوئیم ابتدا باید بگویم که بدن انسان هم دارای سخت افزار و نرم افزار است سخت افزار بدن انسان استخوانهاست که با عث ایستائی انسان میگردد و نرم افزار انسانها گوشت و رگ و ماهیچه و دیگر مخلفات آن است ولی آنچه در زیبائی بیشتر مد نظر قرار میگیرد زیبائی صورت است اگر به این بخش دقت کنیم سر انسان از جمجمه تشکیل شده که در حال عادی آن بسیار کریه و زشت است

آن چیزی که به سر انسان نما میدهد گوشت و پوست و چشم و مو است که از نظر ظاهر شکل مقدار چاقی یا لاغری آن که جمجمه را در بربگیره نوع مو رنگ مو مقدار ترشحات موادی که باعث رنگ پوست میگردد (سفید پوست- سیاه پوست – سرخ پوست – زرد پوست – سبزه ) که البته این رنگ ها قراردادی است و صرفا کسی که سفید پوست است دلیل بر این نیست که دقیقا رنگ پوستش سفید است به هر حال پوست صورت انسان مانند نقابی است که بر روی جمجمه کشیده میشود و هر چه به این نقاب برسیم و تمیز کنیم و شاداب نگهش داریم شفاف تر و زیباتر بنظر میرسد و اطرافیان از دیدن آن لذت میبرند و هرچه بی توجهی کنیم باعث تخریب و چروکیدگی و زبری آن میگردیم
در اینجا دو نمونه تصویر از دو صورت یا پوست برگرفته بر جمجمه بالا را میبینید یکی پیر و چروکیده دیگری زیبا و شاداب


ولی در کل میخواهم بگویم زیبائی انسان و خوشبوئی او و طراوتش بسته به زمانی است که روح در کالبد وجود دارد و اگر روح از جسم خارج شود به فاصله چند ساعت جسد انسان بوی تعفن میگیرد و قیافه ای که زیبا بوده چنان میشود که قابل نگریستن هم نمیباشد پس بنظر من مهم نیست که صورتی نیکو داشته باشیم مهم اینست که سیرتی نیکو داشته باشیم اگر ما زیباترین فرد روی زمین باشیم و بهترین عطرهای جهان را استفاده نمائیم چنانچه بمیریم در عرض چند لحظه هیچکس به ما نگاهی نمی اندازند بلکه آنچه از ما به یادگار میماند همان رفتار و منش و آثار و هنر و افعالمان است که یاد و خاطره ما را زنده میکند به قول شیخ اجل سعدی که میفرماید
سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز مرده آنست که نامش به نکوئی نبرند
پس بیائید یکدیگر را دوست داشته باشیم و از خود آثاری برجای بگذاریم تا به نیکوئی از ما یاد کنند که زیبا روئی فقط برای لذت زودگذر است
